«Ուռա՜, ես արդեն սեբաստացի եմ»․․․(Մուտքի ճամբար մեր նոր սովորող Էլինա Դաշյանի հետ)

Էլինան ոչ միայն գեղեցկուհի է, այլև շատ աշխույժ է , խելացի, ուշիմ ․․․

Երեք օրվա մեր հանդիպումները անցան շատ ուրախ և հետաքրքիր։ Միասին նկարեցինք, ծեփեցինք պլաստիլինով, լողացինք, այցելեցինք ագարակի բնակիչներին և սովորեցինք «Մեղու»։ Էլինային շատ դուր եկավ մեր դպրոցը և ուրախ-ուրախ բացականչեց․

-Ի՜նչ լավ է, որ ես ընդունվեցի այս դպրոցը․․․Ինձ այստեղ շա՜տ դուր եկավ․․․

(Մենք էլ ենք շատ ուրախ, որ դու մեր նոր ընկերն ես, Էլինա ջան․․․Բարի գալուստ  մեր մեծ ու սիրուն ընտանիք)․․․․

Տեսանյութը՝ ստորև

Рубрика: 1․2 դասարան, 2019-2020 ուս. տարի, Ուսումնական ճամբար, Ամառը՝ մեր ձեռքերում․․․, Uncategorized | Оставить комментарий

Մուտքի ճամբար․«Ես արդեն սեբաստացի եմ »

Արայիկը մեր դասարանի  նոր սովորողն է։ Մեր Դավթի մայրիկի խորհրդով՝  Արայիկն ու մայրիկը եկան  մեր դպրոց։ Շրջեցինք դպրոցում,  բակում, Ագարակում, ծանոթացանք միջավայրին, ճամբարականներին , որից հետո որոշեցինք, որ Արայիկը կմասնակցի ամառային ճամբարին, ընթացքում  ես էլ  կմիանամ  և միասին կունենաք նաև մեր  մուտքի ճամբարը․․․

Այդպես էլ կազմակերպեցինք։ Արայիկի հետ լողացինք, ձի, հեծանիվ  վարեցինք, զբաղվեցինք միջավայրի խնամքով, մասնակցեցինք ագարակում ընկեր Մադլենի կազմակերպած նկարչական պլեներին, եղանք Մայր դպրոցում, ընկեր Նարեկի հետ ծանոթացանք Ձյուդո — ճկուն մարտ վարելու արվեստին, սովորեցինք  ինքնապաշտպանական որոշ հնարներ․․․

Արայիկը շատ սիրեց մեր դպրոցը։ Իմ հարցին, թե ինչը դուր եկավ, կամ չեկավ մեր դպրոցում, նա ամաչկոտ հայացքով նայեց ինձ ու ասաց․

-էնքան լավ ա, որ դասատուները մեզ գրկում են, որ էստեղ կենդանիներ կան, լողում ենք․․․ էստեղ մեզ շատ են սիրում․․․

 

 

IMG_20200713_165005IMG_20200714_124515

Читать далее

Рубрика: 1․2 դասարան, 2019-2020 ուս. տարի, Ամառային ուսումնական ճամբար, Ամառը՝ մեր ձեռքերում․․․, Uncategorized | Оставить комментарий

Բարձունքի հաղթահարում ․ Ներկայացնում է Գալստյան Արմենը․

Մեղրաձորում․

Рубрика: 1․2 դասարան, 2019-2020 ուս. տարի, Ճամփորդություն, Ուսումնական Ճամփորդություն, Ուսումնական ճամփորդություններ, Ամառը՝ մեր ձեռքերում․․․, Առցանց ընտանեկան դպրոց, Uncategorized | Оставить комментарий

Մարգարեն: Ջեբրան Խալիլ Ջեբրան

Գրական ակումբ

Մասնակցության հղումը տԵս այստեղ:

ԱԶԱՏՈՒԹՅԱՆ ՄԱՍԻՆ

Եվ խնդրեց հռետորը.

_ Ասա’ մեզ ազատության մասին:
Եվ նա պատասխանեց.
_ Քաղաքի դարպասների և ձեր օջախների մոտ ես
տեսել եմ, թե ինչպես եք դուք ծնրադրում և
խոնարհվում ձեր ազատությանը,
այդպես ստրուկներն են քծնում բռնակալի առջև
և փառաբանում են նրան, թեև նա սպանում է նրանց:
Այո, տաճարի պուրակում և ամրոցի ստվերում ես տեսել եմ,
թե ձեզանից ամենաազատներն ինչպես են իրենց ազատությունը
կրում որպես լուծ և ձեռնաշղթաներ:
Եվ իմ սիրտն արյունում էր, քանզի դուք
կարող եք ազատ դառնալ միայն այն ժամանակ,
երբ նույնիսկ ազատություն փնտրելու բուն ցանկությունն իսկ
բեռ կդառնա ձեզ համար և դուք կդադարեք ազատության մասին
խոսել որպես փնտրվող ու ձեռք բերվող բանի:
Դուք այն ժամանակ չեք դառնա իսկապես ազատ,
երբ ձեր օրերն ու ձեր գիշերները ազատ կլինեն կարիքից ու վշտից:
Այլ այն ժամանակ՝ երբ ձեր կյանքը գոտևորված կլինի
դրանցով, բայց դուք դրանցից վեր կբարձրանաք
մերկացած, առանց շղթաների:
Եվ ինչպե՞ս դուք վեր կբարձրանաք օրերից…

View original post ещё 3 943 слова

Рубрика: 2019-2020 ուս. տարի, Ամառը՝ մեր ձեռքերում․․․, Գրական ակումբ, Ինքնակրթություն, Uncategorized | Оставить комментарий

ՄՀԵՐ ԱՐՇԱԿՅԱՆ | Նամակ` դստերս

Աղջի’կս, ես չգիտեմ, թե քո հանդեպ իմ ամբողջ անզորությամբ հանդերձ ինչ կարող եմ անել քեզ համար: Գուցե ես չճանաչեմ քո սիրտը, բայց ուզում եմ, որ դու որոշ պատկերացումներ ունենաս այն աշխարհի մասին, որտեղ ապրելու ես: Եվ, հիշիր, այն, ինչ ասելու եմ, անբնական է, որքան էլ դու դրանց մասին լսես ամեն օր, ցանկացած առիթով եւ որքան էլ դրանք այս աշխարհի ասելիքն ու անելիքն են ամեն վայրկյան:

Կյանքի մասին

Կյանքը փորձությունների թատերաբեմ չէ, աղջի’կս, այլ անգրագիտության մարտադաշտ: Ոչ ոք քեզ թույլ չի տա պարզապես ապրել եւ լինել մարդ: Բոլոր հիմարությունները մտածվել են իբրեւ կյանքը շարժման մեջ դնելու ազդակ: Ապրել կարողանալու համար բավական է, որ հետին մտքեր չունենաս: Ցանկացած հետին միտք վիրուս է, մարդկանց ապրեցնում է հենց հետին միտքը: Մարդը վարակվում է` ապրել կարողանալով, այդպես էլ չիմանալով, թե ինչ է կյանքը: Ոչ մի վատ բան մի մտածիր մարդու մասին, ում աչքերի մեջ չես նայել: Եվ, հիշիր, դու ամեն օր, գուցե, ամեն վայրկյան առերեսվելու ես մարդու ամենահրեշավոր որակների հետ: Հենց դա է կյանքը: Ուրիշ կյանք չի լինում, աղջի’կս: Բոլորն են քայլում դեպի իրենց ամենահրեշավոր որակները: Որովհետեւ ոչ ոք չի ուզում ետ մնալ ապրելուց:

 

Ազատության մասին

Աղջի’կս, ես շտապում եմ քեզ պատմել մարդու մասին, որն իր ամեն օրն անվանել է կյանք: Հիշիր, որ ծնվել ես ազատ: Եվ մոռացիր, որ կյանքում դու պետք է նվաճես քո ազատությունը: Ազատությունն իրավունք չէ, այլ օրգանական փաստ: Կյանքն ազատության իրացումն է: Ազատությունը քո պարզ դիմադրողականությունն է` ի հեճուկս բռնացողի: Բայց թող երբեք մտքովդ չանցնի դուրս գալ պայքարի ընդդեմ քո ազատության վրա բռնացողի, որպեսզի երբեք չասես նրան, թե ինչ է ազատությունը: Բռնացողը չգիտի, թե ինչ է ազատությունը եւ չի իմանալու: Եվ նա քեզանից քո ազատությունը չի ուզում: Իսկ գիտե՞ս, թե ինչու նրա ուզածը քո ազատությունը չէ: Որովհետեւ նա քո կյանքը չի ուզում: Նրա ուզածը դիմացինի կյանքը չէ, նույնիսկ երբ սպանում է: Ցանկացած բռնակալ գիտի, որ վերստին արթնացողի վրա ինքը իշխանություն չունի, նա կարող է ստիպել, որ լինես իր ստրուկը, ապրես ըստ նրա: Բռնակալները կարող են իշխել, քանի դեռ դեմքով չգիտեն իրենց ստրուկներին: Եվ քո խնդիրը չի լինելու ամենքին իմանալ դեմքով:

 

Սիրո մասին

Սիրո մասին ես ոչինչ չգիտեմ: Կարծում եմ` կգա ժամանակը, աղջի’կս, երբ դու էլ ոչինչ չես իմանա: Հավանաբար ես հարկ եղածի չափով չգիտեմ, թե ինչ է տագնապը: Ուստի սիրուց ոչինչ չեմ հասկանում (քո հանդեպ սերը չափազանց բնական է, որպեսզի ես այդ մասին խոսեմ):

Երջանկության մասին

Աղջի’կս, երջանկության մեջ դավադրություն կա, որովհետեւ երջանկությունը մարդուն ավելի ու ավելի մենակ է դարձնում` առանց նրա կյանքին որեւէ իմաստ հաղորդելու: Եվ այն փոքր, ուրիշ մեկի համար որեւէ նշանակություն չունեցող կյանքի ձեռքբերում է, որովհետեւ երջանկությունը կոնկրետ է, տառապանքը՝ ոչ: Երջանկությունը հաղթողի դափնի է, կրեցիր քո վրա, մնալու ես նրան գերի եւ միշտ քայլելու ես դեպի նորանոր դափնիները: Ինչքա՞ն պետք է հայացքդ փակած լինես ամբողջ աշխարհի առջեւ, որպեսզի կարողանաս երջանիկ լինել: Զգոնության համար սովորիր աշխարհագրություն:

Հնազանդության մասին

Աղջի’կս, եթե ամուսնանալու լինես, ամուսնացիր խելոք մարդու հետ, հիմարի հետ դու նույն հիմարն ես, քո հնազանդությունը հիմարին ոչինչ չի սովորեցնի, փոխարենը քեզ կդարձնի ագրեսիվ: Հիշի’ր, ցանկացած հիմար մեծամասնություն է ցանկացած խելոքի նկատմամբ, որովհետեւ հիմարն իրեն տեսնում է ամենուր, խելոքը թաքնվում է: Քո ծննդյան փաստի մեջ քո պատմությունն է, դու եկել ես լինելու այս անհանգիստ մարդկության մասնիկը, որն շտապում է ապրել: Մարդիկ լուրջ են, աղջի’կս, եւ, ապրելուց բացի, ոչնչի ժամանակ չունեն: Դու չես հանդիպելու հնազանդների եւ, ամենայն հավանականությամբ, այդպես էլ չես նայելու հնազանդության աչքերի մեջ: Ահա ինչու` քեզ վերապահված է հնազանդ լինել առանց առերեսման: Հիշի’ր, հնազանդությունն էթիկական փաստ է, այլ ոչ թե ինտելեկտուալ: Բայց նրա ամբողջ բերքն ինտելեկտն է հավաքում: Հնազանդ լինելու համար պետք է իմաստուն լինես հասկանալու համար, որ հնազանդությունը փոխադարձ չի լինում: Հնազանդությունը շփոթեցնում է իշխանության ծարավ մարդուն, բայց եթե նա ոչինչ չի յուրացնում, ուրեմն դա հենց կյանքն է: Իմաստությունն ինքն էլ, ի վերջո, էթիկական է, որովհետեւ դա հենց այն է, ինչը քեզ հաշտեցնում է անհանգիստ աշխարհի հետ, առնվազն դու քեզ չես կարող եւ չես փորձելու պարտադրել աշխարհին: Իմացությունը հաղթաթուղթ չէ, աղջի’կս, բայց հիմար լինելուց լավ է:

Հիմարության մասին

Հիմարությունը մեծագույն արատն է, աղջի’կս, որովհետեւ այն«վաստակում» ես: Հոգեկան մնացած բոլոր արատներից հիվանդության հոտ է գալիս: Հիմարությունից են մարդիկ խփում իրար, հիմարությունից են ուզում իրենց ճոխ կյանքը մտցնել ուրիշի աչքը, հիմարությունից են կառչում իշխանությանը եւ, ընդհանրապես, հիմարությունից են մղում ուրիշի պայքարը: Զգոն եղիր, աղջի’կս, մարդը հիմարությունից է հպարտ:

Հպարտության մասին

Մարդը հպարտ չի հնչում, աղջի’կս, չխաբվես: Երբեմն չէր խանգարի պարզապես սոխակ լինել: Իր իմացության գագաթնակետին մարդը մտածում է միայն փախուստի մասին: Եթե մարդը հպարտ հնչեր, նա կբավարարվեր մարդ լինելով: Հպարտ մարդու սնունդը մյուսների հալած հայացքն է: Հպարտությունից է, որ մարդն իրեն հաշիվ է տալիս, թե քանի անգամ է ներել դիմացինին: Հպարտ մարդու արտահայտություն է՝ ինչքա՞ն կարելի է ներել: Առաջինը ներիր, աղջի’կս, եւ միշտ, որովհետեւ կա վտանգ, որ դիմացինդ այդպես էլ չի հասկանա, թե հատկապես երբ եւ որտեղ է սխալվել: Գործ չունես այն իրավացիության հետ, որի համար մարդիկ զոհել են իրենց լավագույն որակները: Եթե քո ընկերոջ հետ վեճում իրավացին դու ես, բայց նա հեռացել է կոտրված սրտով, եւ, ինչպես ինքն է մտածում, պարտված, ոչ մի վայրկյան նրան մի թող իր թյուրիմացության հետ: Ասա նրան, որ բնությունը հպարտ չէ, եւ որ ցանկացած բնական աղետ հենց մեր պարտությունն է պատմում:

Թշնամու մասին

Եթե դու մարդուն ամեն օր չես հանդիպում, նա չի կարող լինել քո թշնամին: Եվ հիշիր, ոչ ոք թշնամի չունի, աղջի’կս, բայց թշնամին կյանքը շարժման մեջ դնելու մի եղանակ է, այն նույնպես «վաստակում» են: Ցանկացած վեճ, որտեղ դու նախահարձակ չես, թշնամու մարդակազմությունն է: Հիմարության մասին քեզ քիչ բան չեմ ասել, աղջի’կս, փորձիր հասկանալ, թե ինչպես է հարազատը դառնում թշնամի: Չէ՞ որ միայն հարազատը կարող է թշնամի դառնալ: Իսկ դիմացինը թշնամի է դառնում, երբ, ի վերջո, վեճի մեջ գրավում ես նրա արժանապատվությունը, երբ նրա վաղվա օրը քոնն է: Եվ հիշի’ր, հարազատներից ու ընկերներից հեշտ ոչ ոք չի սխալվում:

Փառքի մասին

Փառքի մասին մտածելիս հաճախ նայիր հայելու մեջ, երբեք մի’ մոռացիր, թե ինչքան է քո հասակը, քանի կիլոգրամ ես կշռում, կարդա, անպայման, կարդա եւ կարդա անկախ այն բանից, թե ինչ եմ քեզ գրել: Որովհետեւ փառքը մարդու խելքի բանը չէ: Մահկանացուությունը քո ամբողջ մեծամտության սահմանն է: Քո իմացությունը եւ մյուսների ֆոնին փայլելու հնարավորությունը միայն միջոց է, աղջի’կս, որ մնացածի համար չլինես այնպիսին, ինչպիսին նրանք են քո հանդեպ: Եվ հիշի’ր, որ փառքը եւ անմահությունը իրար հետ կապ չունեն եւ որ դրանցից յուրաքանչյուրն էլ մարդու բանը չեն: Փառքն Աստծունն է (ճանաչիր ինքդ քեզ), իսկ անմահությունը… աստվածներինը:

Մահվան մասին

Մահվան մասին մի’ մտածիր, աղջի’կս: Սիրի’ր կյանքը: Մեզանից յուրաքանչյուրը կյանքի միակ մարդկային դեմքն է: Եվ այս աշխարհն իր ամբողջ բազմազանությամբ միայն այդ դեմքով է հնարավոր պահպանել: Վայ մեզ, աղջի’կս, եթե վերջնարդյունքում մենք սովորելու բան ունենք շնից ու կաչաղակից: Մահվան մասին մի’ մտածիր, եթե հնարավոր է: Պարզապես ապրիր այնպես, ասես հաշվետու ես դժոխքում:

Աստծո մասին

Աղջի’կս, այս կյանքից դուրս ոչինչ մի փնտրիր` ո’չ Աստված, ո’չ դժոխք, ո’չ դրախտ, դրանցից ոչ մեկն ընդունված ընկալումներով չկա ո’չ այս կյանքում, ո’չ էլ դրանից հետո: Եթե ուզում ես, որ Աստված լինի, մի եղիր նախահարձակ, եթե ուզում ես, որ կյանքդ դրախտ լինի, մի փորձիր ճիշտ լինել` ի հեճուկս ուրիշի, որովհետեւ «ի հեճուկս»-ի մեջ պայքար կա, ուրիշին ոչնչացնելու ձգտում կա: Եվ, ընդհանրապես, հիշի’ր, ուրիշներ չկան, ուրիշները ծնվում են քո ես-ի հետ միասին: Դժոխքը ես-ն է, աղջի’կս, որովհետեւ ես-ը արդարացումներ է սիրում, սիրում է մանեւրել, ես-ն ապրել գիտի այնտեղ, որտեղ մյուսներն արդեն մխրճվում են համերաշխության ճահիճը: Ես-ը սիրում է հաղթել, ես-ը գովազդ է: Ի՞նչ պիտի լինես այս աշխարհում, բացի նրանից, որ դու կաս: Հիշի’ր, աղջի’կս, խելոք մարդն էթիկական հասկացություն է, ոչ թե ինտելեկտուալ: Ինտելեկտուալների 99 տոկոսը հպարտ է, ոմանք` ագրեսիվ, ոմանք` մարդատյաց, ոմանք նույնիսկ պատուհանի մոտ խմբվող ճնճղուկներին չեն նկատում: Խելոք մարդն սկսվում է իր միջի երեխայից: Եվ միշտ հիշում է, որ դիմացինը նույնպես երեխա է եղել: Վայ քեզ, եթե հանկարծ դիմացինդ խելագար եղավ, իսկ դու որոշեցիր, որ նա չար է ու հիմար:

Սկզբնաղբյուրը` Yerkir.am

 

 

 

Рубрика: 2019-2020 ուս. տարի, Ամառը՝ մեր ձեռքերում․․․, Գրական ակումբ, Ինքնակրթություն, Uncategorized | Оставить комментарий

Հուլիսմեկյան օրը՝ խորհրդավոր, յուրահատուկ սիրուն…

Հուլիսմեկյան  օրը սկսեցինք միջավայրի խնամքով և ծիրանահավաքով։ Ջրեցինք ծաղիկները,ծիրանենիների տակից հավաքեցինք ծիրանները։Այնուհետև ես և ճամբարի ղեկավար ընկեր Աստղիկը դիմավորեցինք ճամբարականներին։ Երեխաները մեծ ոգևորությամբ դպրոց էին եկել։ Երեխաները  շրջեցին ագարակում, ցանեցին սերմեր, խաղացին,նկարեցին,հեծանիվ վարեցին…Հագեցած, ստեղծագործ օր ունեցանք:

Բայց հուլիսմեկյան օրը մի ուրիշ, սիրուն   խորհուրդ էլ ուներ: Երեկոյան   Սարալանջում էինք՝ <<Թուր Կեծակին>> բոլորիս կանչում էր… էնպիսի զգացողություն էր, ասես բոլորս էպոսում էինք հայտնվել: Չքնաղ Ծովինարը փայլում էր իր գեղեցկությամբ, Ջալալին մրրկում էր հողը, Դավիթն էր՝ իսկական , խրոխտ՝ իր Քուռկիկ Ջալալիով…   Շողում էր Կեծակին՝ պատրաստ երկու կես անելու ցանկացած թշնամու…

Յուրաքանչյուրիս ոգևորությունն անսահման էր…Բոլորս ասես իջել էինք էպոսից՝ ամեն մեկս մի Դավիթ, Ծովինար, Մհեր … դարձած…

 

 

 

Рубрика: 2019-2020 ուս. տարի, Միջավայրի և կենդանիների խնամք, Փառատոն, Ամառը՝ մեր ձեռքերում․․․, Uncategorized | Оставить комментарий

Արմենի Թուր Կեծակին

Քանդակագործության փառատոնի շրջանակներում Արմենը պատրաստել է Դավթի սուրը՝  Թուր Կեծակին։

Рубрика: 1․2 դասարան, Փառատոն, Ամառը՝ մեր ձեռքերում․․․, Առցանց ընտանեկան դպրոց, Առցանց ուսուցում, Uncategorized | Оставить комментарий

Հուլիս-օգոստոս ամիսների անելիքներ

received_313173056511028Ուսումնական ամառ ընտանեկան դպրոցներում․

Սովորողների հետ հանդիպում ֆիզիկական միջավայրում(փոքր խմբերով հանդիպում ենք դպրոցում, մասնակցում ենք փառատոնին, Ուսումնական մեղվանոց նախագծին)

Ուխտագնացություն․ Բարձունքների հաղթահարում ընտանեկան դպրոցով(Սբ․ Հովհաննես, Սբ․ Պողոս-Պետրոս մատուռներ   ․․․)

«Նկարչություն կտորի վրա»․Մասնակցություն «Քանդակագործության փառատոնին»․(աշխատանքները շարունակվում են․պատրաստում ենք  ծիսական սփռոցներ)

2020-2021 ուս տարվա նախագծերի մշակում

Մասնակցություն Մադլեն Թերզյանի նախագծին՝ ․«Ձևում -կարում -ձևավորում ենք էկո տոպրակներ»

ԻՆՔՆԱԿՐԹՈՒԹՅՈՒՆ

Մասնակցություն Գրական ակումբի քննարկումներին

Ընթերցանություն

 

 

Рубрика: 1․2 դասարան, 2019-2020 ուս. տարի, 2019-2020 ուսումնական տարվա նախագծեր, Ամառը՝ մեր ձեռքերում․․․, Անհատական աշխատաժամանակ, Առցանց ընտանեկան դպրոց, Ինքնակրթություն, Uncategorized | Оставить комментарий

2020-2021 ուս տարվա նախագծեր

thumbnail_Մեղու (1)(Նախագծերը խմբագրման փուլում են)

«Ես» նախագիծ

«Բարձունքի հաղթահարում» նախագիծ

«Տիեզերք» ուսումնական նախագիծ

Կոմիտասյան օրեր

Խնկոյանական օրեր

«Ուսումնական աշուն» նախագիծ

Սեբաստացու օրեր․ կրթահամալիրի տոն

Ամանորյա նախագիծ ․«Լույսեր, գույներ, ղողանջներ, մեղեդիներ, ազդեցություններ»

Ուսումնական երկրորդ շրջանի մեկնարկ՝ հունվարի 8

1․Փետրվար. Թումանյանական օրեր․

2․Մայրենիի տոն

ՈՒսումնական ճամփորդություն

Տյառնընդառաջի տոնը

«Ձոն» նախագիծ

«Զատիկ» ուսումնական նախագիծ

«Ուսումնական գարուն» նախագիծ

Ռոդարի-Աղայան նախագիծ

«Ես կարողանում եմ » նախագիծ

«Բարձունքի հաղթահարում»

«Ընթերցողական նախագիծ»

 

Рубрика: 2020-2021 ուս տարվա նախագծեր, Ամառը՝ մեր ձեռքերում․․․, Uncategorized | Оставить комментарий

Դիտարկում-ուսումնասիրություն․ Արևելյան դպրոց, Հասմիկ Ղազարյանի ուսումնական բլոգ

 

5 Հետաքրքիր և հաճելի է երեխաների աշխատանքները դիտելը։  Սիրով հյուր գնացի սիրելի գործընկեր Հասմիկ Ղազարյանի բլոգ և դիտեցի «Ելք »ստուգատեսի աշխատանքները։ Սովորողների աշխատանքները մեկ փաթեթով հրապարակված էին  անհատական բլոգներում, իսկ արդյունքերը ՝   ամփոփված են  դասարանական բլոգում։ Մեկը մեկից հետաքրքիր աշխատանքներ են։ Ներկայացված են ամբողջ տարվա կտրվածքով։ Աշխատանքներն աստիճանաբար ավելի ու ավելի են հետաքրքրանում, ինչպես նաև երևում է սովորողների զարգացումը, մեդիագրագիտությունը․․․

Ահա այդպիսի մի օրինակ առանձնացնեմ․

3-րդ դասարանցի Սելինա Արսենյանի բլոգն է՝ հետաքրքիր նյութերով, աքրոստիկոսներով, հորինուկներով, նախասիրություններով, ռադիո — տեսանյութերով․․․Այսպիսի շատ աշխատանքներ են ամփոփված բլոգներում՝ (Նարե Կարապետյան, Տիգրան Բարսեղյան, Տիգրան Խաչատրյան   և այլն)։

(Ինչպես յուրաքանչյուրիս դասարանում, այստեղ ևս կային սովորողներ, ովքեր ավելի քիչ աշխատանքներ էին ներկայացրել)․․․

Փաթեթները հետաքրքիր էին, ստեղծական ։ Սիրով նայեցի նյութերը․․․

 

 

 

 

 

Рубрика: 2019-2020 ուս. տարի, Ինքնակրթություն, Uncategorized | Оставить комментарий